Tekst door Lilly Wiggers. <\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Ibrahim uit Turkije logeerde vier maanden bij Joke en Harm in Bennekom. Inmiddels is de familie van Ibrahim gearriveerd en wonen ze in Nederland. Hoe is dat, een statushouder in jouw huis? Ik sprak gastmoeder Joke telefonisch (vanwege corona) om te horen wat haar ervaringen zijn. <\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
De hele buurt is betrokken<\/strong> <\/p>\n\n\n\n Het verhaal begint bij de Quakers, waar Joke lid van is. Een ander lid had het over de mogelijkheid om gastgezin te worden voor een vluchteling via Takecarebnb, en Joke en Harm besloten zich ook aan te melden als gastgezin. Na het matchingsproces kwam Ibrahim in December bij hen wonen. <\/p>\n\n\n\n Al snel hadden ze een routine. Na het ontbijt gaf Joke Ibrahim Nederlandse les en gingen ze wandelen, boodschappen doen, naar de markt of spelletjes spelen. Ibrahim had al een groot netwerk van vrienden die hij nog kende uit Turkije of ontmoet heeft in het AZC, dus was hij in het weekend vaak bijvoorbeeld in Amsterdam. Ze zijn beiden grote fans van muziek, en gaven elkaar regelmatig tips. Rondom de feestdagen was het extra gezellig, en werden er in het kaarslicht cadeaus uitgedeeld. <\/p>\n\n\n\n Ibrahim spreekt geen Engels of Nederlands, dus communiceerde hij met Joke en Harm via Google Translate op de telefoon. Dat dat niet altijd even goed werkt werd duidelijk toen Harm en Joke terugkwamen van een etentje bij de dochter van Harm en een appje van Ibrahim kregen of het gezellig was \u201com de kinderen op te eten.\u201d Daar konden ze hard om lachen. <\/p>\n\n\n\n Natuurlijk waren er ook moeilijke momenten. Ibrahim woonde een tijd lang zonder zijn familie in Nederland, en sprak zijn kinderen alleen via WhatsApp. De angst en onzekerheid waarin hij leefde tussen de toekenning van zijn gezinshereniging en het moment waarop zijn familie er daadwerkelijk was kwam hard aan bij Joke. Ze leefde erg met hem mee. <\/p>\n\n\n\n Inmiddels is het Ibrahim gelukt om gezinshereniging aan te vragen en is zijn familie naar Nederland gekomen. Dit ging niet zonder moeite, het bleek namelijk dat Ibrahim niet mocht blijven in de AZC\u2019s waar zijn familie terecht kwam. Zijn zoon zat daar minder mee, hij was blij dat hij in Nederland kon \u2018slapen zonder angst.\u2019 <\/p>\n\n\n\n Jullie zijn mijn broer en zus <\/strong> <\/p>\n\n\n\n Joke, Harm en Ibrahim leerden veel dingen van elkaar. Kleine dingen, als yoghurt door het warme eten gooien maar ook grotere dingen, over vriendschappen en gastvrijheid. Ibrahim is erg tolerant, en ziet God of Allah als hetzelfde. Voor hem is liefde het belangrijkst. Hij is galant en behulpzaam, en springt zo op als hij je iets zwaars ziet tillen. Het is heel leerzaam te zijn hoe je naar elkaars gewoonten kijken. Zo kun je bijvoorbeeld leren dat buitenlanders veel gastvrijer zijn dan de meeste Nederlanders. <\/p>\n\n\n\n De hele buurt is erbij betrokken. Zo vroeg de buurvrouw of ze een buitenlander in huis hadden. Joke wist niet zo goed wat de buurvrouw toen ging zeggen. Het bleek dat de buurvrouw heel veel meubels over had, en zich afvroeg of Ibrahim deze zou willen hebben. Joke en Ibrahim waren erg blij met het aanbod, maar konden ze zelf niet opslaan. De meubels konden uiteindelijk terecht in de garage van weer een andere buurvrouw. <\/p>\n\n\n\n Het dierbaarste moment voor Joke? Elke keer als Ibrahim stralend naar beneden kwam omdat hij een filmpje kreeg van zijn dochter en familie, bijvoorbeeld toen hij een filmpje kreeg van zijn dochter die kon fietsen zonder zijwieltjes. <\/p>\n\n\n\n Het meisje (6 jaar) had Harm en Joke \u00e9\u00e9n keer ontmoet, bij Joke en Harm thuis, toen ze speelde met het speelgoed van hun kleinkinderen. Na de gezingshereniging zagen ze elkaar weer in het azc. Toen Ibrahim\u2019s dochter Joke zag riep ze \u201coma, oma.\u201d Dat ze deel uitmaken van de familie vindt ook Ibrahim, \u201cjullie zijn mijn broer en zus,\u201d zei hij. <\/p>\n\n\n\n Ibrahim is inmiddels weg uit Bennekom en gaat elke dag naar zijn familie. Of Joke, Harm en Ibrahim na het logeren nog contact met elkaar hebben? Jazeker, ze appen elkaar nog zo\u2019n twee keer per week. Joke blijft betrokken bij de familie, en wil mede door haar ervaring als leerkracht graag helpen met het zoeken van een school voor de dochter van Ibrahim. <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Ook gastgezin worden?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Vind je het net als Joke en Harm leuk om iemand tijdelijk in je gezin op te nemen om hem of haar wegwijs te maken in Nederland en te laten wennen aan een nieuwe woonplaats? Onze matchmakers zorgen voor goede begeleiding en na een positieve kennismaking spreken we eerst een\u202fproeflogeerweekend\u202faf. We gaan uit van een termijn van drie maanden logeren. <\/p>\n\n\n\n Aarzel je of heb je vragen over hoe het werkt? Meld je dan vrijblijvend aan voor onze gratis webinar. Meer info en aanmelden kan hier<\/a>. Je kan je ook\u202fhier<\/a>\u202fgelijk inschrijven als gastgezin. <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n * De twee mensen op deze foto zijn niet Joke en Ibrahim. <\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tekst door Lilly Wiggers. Ibrahim uit Turkije logeerde vier maanden bij Joke en Harm in Bennekom. Inmiddels is de familie van Ibrahim gearriveerd en wonen ze in Nederland. Hoe is dat, een statushouder in jouw huis? Ik sprak gastmoeder Joke telefonisch (vanwege corona) om te horen wat haar ervaringen zijn. De hele buurt is betrokken Het verhaal begint bij de Quakers, waar Joke lid van is. Een ander […]<\/p>\n","protected":false},"featured_media":8630,"template":"","subgroup":[19],"class_list":["post-7951","blog","type-blog","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\n