Mariëlle nam vluchteling in huis

mohammed

Mariëlle en de Syrische Mohammed, die ze een tijdje in huis nam.

Een paar maanden geleden besloot de 43-jarige Mariëlle dat ze niet langer naar al het slechte nieuws over Syrië kon kijken zonder er zelf iets aan te doen. “Ik kon niet langer avond na avond naar al die ellende kijken.” En dus nam ze de Syrische Mohammed in huis, die als vluchteling naar Nederland is gekomen.

Mariëlle vertelt dat ze nooit van plan was om iemand in huis te nemen. “Na een rondje op Google wist ik wel dat dat kon. Takecarebnb maakt een match tussen vluchtelingen die al een verblijfsvergunning hebben maar nog op een huis wachten, en Nederlanders, zodat ze drie maanden bij iemand in huis kunnen wonen. Op die manier hoeven ze niet in het AZC te wonen.”

‘Er was een klik’

“Ik dacht eerst: ik heb diegene niets te bieden. Ik ben niet zo vaak thuis, heb gewoon een baan en een druk leven… En dus ging ik in plaats daarvan als matchmaker aan de slag, om het intakeproces van vluchtelingen en gastgezinnen te begeleiden. Ik zorgde ervoor dat er een goede match was tussen de vluchtelingen en het gastgezin.”

Maar toen kwam de 26-jarige Mohammed tegenover haar zitten tijdens zo’n intakegesprek. “We hadden gewoon een klik. En als je dan aan zo iemand vraagt waar hij naar op zoek is, hoe kan je dan anders dan nee zeggen tegen wat hij nodig heeft? Ik wilde hem een paar maanden een thuis geven.”

Veel gedeeld

“Hij heeft drie maanden bij mij gewoond. Het was een mooie tijd maar af en toe ook intensief.” Als Mariëlle na een lange dag werken thuis kwam, zat Mohammed op de bank. Hij zat vol met vragen over Nederland en de Nederlandse cultuur. “Ik moest hem echt een beetje coachen, dat was wel wennen.”

“En uiteindelijk hebben we heel veel met elkaar gedeeld. Hij vertelde mij veel over hoe hij in Aleppo leefde. Hij had daar een eigen kledingwinkel. Die liep goed, hij had een leuk leven en heel veel vrienden. Maar het werd er te onveilig, hij moest er weg.”

Opa en oma in Aleppo

“Van zijn familie bleven alleen zijn opa en oma achter in Aleppo. Die hadden besloten dat ze te oud waren en niet meer konden vluchten, en ze zitten er nu nog steeds. Hij heeft echt veel moeten achterlaten. En als hij vertelde over zijn vlucht, deed dat wel wat met me.”

Mohammed heeft twee keer op een boot gezeten naar Griekenland. De eerste keer sloeg zijn boot om. “Iedereen huilde en schreeuwde, ook kinderen, vertelde Mohammed.” Zelf kon hij gelukkig goed zwemmen. “De tweede keer slaagde de overtocht wel. Daarna reisde hij nog maandenlang door Europa, en tijdens die reis werd hij niet altijd goed behandeld.”

‘Zijn leven stond stil’

Na de reis kwam hij in een azc terecht. “Zijn leven stond daar stil. Zonder huis mogen statushouders niet van het onderwijs gebruik maken en kunnen ze ook nog niet werken. En ze maken geen contact met Nederlanders, terwijl dat juist belangrijk is.”

Tijdens zijn verblijft heeft Mariëlle hem daarom zo veel mogelijk geprobeerd te leren over de Nederlandse cultuur. “Over of je je schoenen wel of niet uitdoet als je bij iemand op bezoek komt, bijvoorbeeld. Maar ook over de Nederlandse vrouwen. Dat die best wel op hun eigen benen kunnen staan. Als hij ooit een vriendinnetje krijgt, moet hij dat toch weten.”

Terug naar Syrië

Ondertussen zit Mohammed alweer enkele weken bij een ander gastgezin. “Dat moet, helaas. De logeerregeling is maar voor drie maanden. Maar al zou ik hem maanden niet zien, we hebben een vriendschap die nooit meer over gaat. Ook mijn familie en vrienden staan nu voor hem klaar.” Die verzamelen al meubels voor als hij een huis krijgt.

Toch denkt Mariëlle niet dat Mohammed voor altijd in Nederland blijft. “Ik heb veel Syriërs gesproken, en ze willen allemaal terug. Ze dromen over hun thuis. Ze hadden geen slecht leven daar, maar ze moesten weg omdat het er niet meer veilig was. Zodra het weer veilig is, gaan ze terug en bouwen ze dat land weer samen op.”

Bron: RTL Nieuws / Lisa Boerop, 2 november 2016

developmentMariëlle nam vluchteling in huis

Related Posts