“Je denkt: ik geef een stukje van mijn huis op, maar je wereld wordt echt groter”
Gerda (74) woont al 38 jaar in Muiderberg. Ahmed (28) woont er sinds negen maanden: hij logeert bij Gerda. Gerda wilde oorspronkelijk liever een vrouwelijke gast, maar de match is zó goed dat het logeren al twee keer verlengd is.
Het idee om haar huis met een vluchteling te delen kwam toen de oorlog in Oekraïne uitbrak. Via een initiatief kwam Gerda bij Takecarebnb terecht. “Ik geloof dat er genoeg is voor ons allemaal. De slogan, ‘Open je hart en je huis’, die vind ik zo mooi: zo wil ik ook leven.” Dus besloot ze de daad bij het woord te voegen.
Ahmed verliet Egypte toen hij 18 was en verbleef in 23 landen voor hij vier jaar geleden in Nederland kwam. Gevraagd naar het azc waar hij woonde voor hij ging logeren, noemt hij een hele lijst op: Ter Apel, Budel, Utrecht, Amsterdam, Nijmegen, … “Logeren leek me een heel mooie ervaring. Ik wilde bij Nederlandse mensen leven en ik had een vaste plek nodig, zodat ik Nederlands kon gaan leren.”
Soms een beetje zoeken
Gerda en Ahmed zijn duidelijk erg op hun gemak met elkaar. Het voelde bij de kennismaking meteen al goed: “Onze matchmaker, Anouk, wilde ons tijd geven om er nog even over na te denken, maar we keken elkaar aan en het was eigenlijk meteen duidelijk dat het voor ons allebei oké was. Dus toen zijn we van start gegaan: eerst met het proeflogeren en daarna echt.”
Gerda twijfelt soms, of ze genoeg met Ahmed onderneemt, vertelt ze. “Maar Ahmed is heel zelfstandig en onafhankelijk. Hij is een krachtig mens, doet het op zijn eigen manier en heeft zijn vrienden. Die zijn hier ook wel eens geweest, heel gezellig. Eén ding wil ik, dat is dat hij zich vrij voelt hier en zichzelf kan zijn. En dat wil ik ook voor mezelf. De rol van ‘gastgezin’ vervullen, dat is soms een beetje zoeken.”
Stamppot, rust en veiligheid
“Het is heel goed voor me”, vertelt Ahmed. Hiervoor had ik niet de mogelijkheid om de Nederlandse cultuur te leren kennen. Ik heb lang geen contact gehad met Nederlandse mensen. Deze ervaring heeft me de gelegenheid gegeven om meer te weten te komen. Zelfs het eten – we eten soms Nederlands eten – zoals stamppot.”
Het logeren bij Gerda geeft Ahmed voor het eerst in jaren een vaste plek. “Sinds ik tien jaar geleden uit Egypte wegging, ben ik nergens negen maanden op dezelfde plek geweest. Soms was ik langer dan een jaar in hetzelfde land, maar binnen het land nooit lang op één plek.” Het logeren geeft hem rust, zegt hij, en zekerheid en veiligheid.
“Wat ik fijn vind in Nederland: ik voel me hier veel veiliger dan ooit in mijn leven. Ik voel me nu meer thuis. Dus het voelt heel goed voor mij, dat ik hier ben.”
‘Het is een mooi mens’
Dingen die ze graag samen doen zijn koken, thee drinken, maar vooral: praten. “We praten echt over van alles, over ieder onderwerp”, zegt Ahmed. Gerda vult aan: “Ahmed is pas 28 en hij heeft zoveel meegemaakt, al een heel leven. Daar hebben we het over, en over wat maakt wie je bent. Het is mooi en inspirerend om die verhalen te horen. Het is een mooi mens.”
Ahmed: “Ik praat graag met Gerda. Meer dan de meeste mensen in mijn leven. Gerda is iemand die nooit veroordeelt. Ze accepteert iedereen en ieders verschillen. Dat is heel inspirerend voor mij. Gerda heeft een open hart, ze geeft veel om mensen.”
Een goede match
Voor Ahmed maakt het praten met Gerda, het leven in Muiderberg en de privacy die hij heeft dat dit een goede match is. Gerda zegt daarover: “Bij het intakegesprek met matchmaker Anouk heb ik gezegd, ik wil niet in de moederrol. Ik wil iemand die zelfstandig is. En ja, dat matcht. Hij heeft zijn eigen leven en ik heb mijn eigen leven. We ontmoeten elkaar in dat eigen leven hier in huis. Dan zeggen we: ‘gaan we vanavond samen eten?’ of ‘wat ga je doen vandaag?’ Alsof je een soort buren bent en goed contact hebt; elkaar wil steunen op de momenten dat het nodig is en blij kan zijn met de momenten die er zijn in het leven van de ander. Ik denk dat ik daar wel een goed evenwicht in heb gevonden.”
“Hij heeft zijn eigen leven en ik heb mijn eigen leven. We ontmoeten elkaar in dat eigen leven hier in huis.”
In eerste instantie had Gerda gezegd dat ze alleen vrouwelijke gasten wilde. Toch logeert Ahmed nu bij haar in huis. Hoe is dat zo gekomen? “Ja, ik wilde geen man, omdat ik toch een vrouw alleen ben. Eerst zou er dus een jonge vrouw komen, en daarna een man uit Rusland. Die was gay – dat was gevoelsmatig anders. Dat contact voelde ook heel goed, maar het logeren ging niet door omdat hij woonruimte had gevonden. En toen belde Anouk om Ahmed voor te stellen. Ze zei: ‘Het is wel een man, maar een jonge knul en ik denk dat hij echt bij je past’. Toen zei ik, nou oké, laten we zien.”
Wachten op een woning
Inmiddels is het negen maanden later en gaan ze nog een keer drie maanden door met logeren. Dat doen ze zolang het voor allebei goed blijft voelen. Dat het lang duurt, is duidelijk. Ahmed zit bij de 17 langst wachtenden op een woning: hij wacht ruim 11 maanden. Gerda: “Soms ga je bijna twijfelen, of hij nog op de lijst staat. Dat gevoel is wel naar, dat je niks hoort en niet weet of het goed gaat.” Gerda heeft daarom laatst contact opgenomen met de gemeente, vertelt Ahmed; “En toen wist ik dat ik nog op de lijst sta, dat geeft me het gevoel dat het oké is.”
De wereld komt naar je toe
“Het is echt mooi om dit te kunnen doen”, zegt Gerda over het gastgezin zijn. “Het is mooi om zo het leven inhoud te geven. Om te voelen dat je iets zinvols doet. Het is niet ‘jij bent zielig, ik ga wel even helpen’ – het is gewoon gelijkwaardig. Ik leer over het leven van Ahmed, over zijn jeugd. Ik leer over religies, over de weg die hij heeft afgelegd. Hoe hij de keuze heeft gemaakt om op een andere manier zijn leven te leven – hoe je met elkaar kan leven zonder dogma’s. Daar leer ik veel van.”
Ahmed heeft al zoveel van de wereld gezien, de Nederlandse cultuur verrast hem niet echt. “Ik zie meer gelijkenissen dan verschillen. Ik zie dat we allemaal mens zijn en dat we hetzelfde zijn. Veel uitspraken, ook in het Nederlands, zijn vergelijkbaar met uitspraken in India en Egypte. Je ontdekt dat de motivatie en de dingen die mensen bewegen allemaal hetzelfde zijn.”
“Gerda vertelde me dat Takecarebnb een zin, een motto gebruikt: ‘je reist niet door de wereld, de wereld komt naar je toe’. En dat is echt waar.” Gerda: “Je wereld wordt echt groter. Terwijl je denkt, ik geef een stukje op, van mijn huis, van mijn badkamer, van mijn keuken. Maar de wereld komt ook weer naar je toe. En daar hou ik van.”
